Radijzen (Raphanus sativus ) zijn de onbezongen helden van het productpad. Het zijn eenjarige of tweejarige planten uit de mosterdfamilie (Brassicaceae), die voornamelijk worden gekweekt vanwege hun grote, sappige penwortel. Waarschijnlijk afkomstig uit Azië of het Middellandse Zeegebied, worden ze nu wereldwijd verbouwd.
Dit is waarom ze thuishoren in je wekelijkse boodschappenlijstje.
Caloriearme crunch
Radijswortels bevatten ongelooflijk weinig calorieën. Ze worden meestal rauw gegeten en geven een knapperige bite aan salades en sandwiches. De jonge bladeren? Gooi ze niet weg. Kook ze als spinazie voor een voedzaam bijgerecht. Ook de jonge vruchten zijn eetbaar. Eet ze rauw. Sauteer ze. Beide manieren werken.
Smaakprofielen uitgelegd
Niet alle radijsjes smaken hetzelfde. De kleine voorjaarsvariëteiten groeien snel. Ze hebben mild vruchtvlees dat knapperig en matig stevig is. Deze zijn geweldig voor subtiele crunch.
De grote zomer- en wintertypes groeien langzamer. Hun vlees is scherp en stevig. De smaak is sterker. Dit is geen fout. Het is een functie voor degenen die van een kick houden.
Bewaartips
Wintervariëteiten hebben een duidelijk voordeel. Ze kunnen tijdens de koude maanden worden bewaard. Als u in de late herfst een grote daikon of een soortgelijke variëteit koopt, bewaar deze dan koel. Het zal duren. Met één aankoop krijg je maandenlang voeding.
Hoe u ze kunt gebruiken
- Snijd dun voor salades.
- Rauw gehakt tot salsa’s.
- Gekookte jonge bladeren in wokgerechten.
- Gebakken jong fruit voor een snelle bijgerecht.
Waarom het ertoe doet
Ze zijn eenvoudig. Toegankelijk. Rijk aan voedingsstoffen. Geen ingewikkelde voorbereiding nodig. Gewoon wassen, snijden en eten.
Overweeg om ze toe te voegen aan uw volgende maaltijd. De crunch is verfrissend. De gezondheidsvoordelen zijn solide. En ze kosten bijna niets.
Wat is jouw favoriete manier om ze te eten? Rauw? Gekookt? Ingelegd? De opties zijn open.
De vorm en grootte van je radijs
Radijzen zijn eenjarigen. Je oogst ze voordat ze de moeite nemen om te bloeien. De bladeren die je ziet zitten niet op de gebruikelijke manier aan de stengels vast. Ze vormen een basale rozet die recht omhoog schiet vanaf de bovenkant van de wortel.
Als je het zijn gang laat gaan, verschijnen er bloemstengels. Ze verschijnen meestal in het eerste seizoen. De bloemen zijn wit of hebben lila nerven. Vier bloemblaadjes. Eenvoudig. De zaden leven in een peul die een silicle wordt genoemd.
Maar je eet de bloemen niet. Je eet de wortel.
De vorm verandert afhankelijk van de variëteit. Sommige zijn bolvormig. Anderen zijn lang, cilindrisch of taps toelopend. Ook de huidskleur vertelt een verhaal. Wit. Geel. Roze. Rood. Paars. Zwart.
Grootte varieert enorm.
Populaire vroege variëteiten in Amerika en Europa zijn klein. Een paar gram. Er passen er een half dozijn in je handpalm. Dan is er de Japanse daikon. Die kan 1 kg wegen. Dat is 2,2 pond. Een zware wortel. Een serieuze groente.
