Microplastics, alomtegenwoordige verontreinigende stoffen die nu in bijna elke omgeving worden aangetroffen, zijn diep in de menselijke botten aangetroffen, wat aanleiding geeft tot ernstige zorgen over hun potentiële impact op de gezondheid van het skelet. Uit een uitgebreid overzicht van 62 wetenschappelijke artikelen, ondersteund door onderzoek van FAPESP en gepubliceerd in Osteoporosis International, blijkt dat deze microscopisch kleine plastic deeltjes niet alleen aanwezig zijn in de bloedbaan, hersenen en placenta, maar actief de botfunctie verstoren.
Hoe microplastics het lichaam binnendringen en de botten bereiken
De enorme alomtegenwoordigheid van microplastics maakt blootstelling onvermijdelijk. Ze komen los van alledaagse voorwerpen zoals gordijnen, meubels en kleding, komen in de lucht terecht of vervuilen water en voedsel. Door inademing, inslikken of contact met de huid kunnen deze deeltjes het lichaam binnendringen. Eenmaal binnen hopen ze zich op in verschillende weefsels, waaronder het beenmerg.
Verminderde botgezondheid: de wetenschap achter de dreiging
Uit onderzoek blijkt dat microplastics de gezondheid van de botten op meerdere manieren verstoren. Ze verstoren de functie van de beenmergstamcellen en bevorderen de vorming van osteoclasten, cellen die verantwoordelijk zijn voor de afbraak van botweefsel. Deze versnelde botresorptie leidt tot:
- Verminderde levensvatbaarheid van de cellen: Microplastics beschadigen botcellen rechtstreeks, waardoor hun overlevingsvermogen wordt verzwakt.
- Voortijdige veroudering: Cellen die worden blootgesteld aan microplastics verouderen sneller, waardoor de kwetsbaarheid toeneemt.
- Ontsteking: De aanwezigheid van vreemd plastic veroorzaakt ontstekingsreacties die het botweefsel verder afbreken.
- Groeiverstoring: In dierstudies stopte blootstelling aan microplastic de groei van het skelet.
De link naar osteoporose en fracturen
De toenemende mondiale prevalentie van aan osteoporose gerelateerde fracturen is een groeiend probleem voor de volksgezondheid. De International Osteoporosis Foundation (IOF) voorspelt een toename van 32% van deze fracturen tegen 2050. Onderzoekers vermoeden nu dat blootstelling aan microplastic een bijdragende factor kan zijn. Het potentieel dat deze deeltjes zich ophopen in het beenmerg en het metabolisme ervan verstoren, is bijzonder alarmerend.
Lopend onderzoek en toekomstige implicaties
Wetenschappers lanceren onderzoeken om het verband tussen blootstelling aan microplastic en metabolische botziekten te bevestigen. Met behulp van diermodellen gaan ze de impact van microplastics op de dijbeensterkte beoordelen. Indien bewezen, kunnen microplastics worden geïdentificeerd als een beheersbare omgevingsfactor achter de verwachte toename van botbreuken.
“Hoewel osteometabolische ziekten relatief goed worden begrepen, is er een leemte in onze kennis over de invloed van microplastics op de ontwikkeling van deze ziekten. Daarom is een van onze doelen het verzamelen van bewijs dat suggereert dat microplastics een potentieel beheersbare milieuoorzaak kunnen zijn.” – Rodrigo Bueno de Oliveira, Laboratorium voor Mineralen- en Botstudies in Nefrologie (LEMON) bij FCM-UNICAMP.
Dit onderzoek benadrukt een voorheen onderschatte bedreiging voor de gezondheid van het skelet. Hoewel levensstijlfactoren zoals lichaamsbeweging en voeding cruciaal blijven voor de botsterkte, suggereert het opkomende bewijs dat het verminderen van de blootstelling aan microplastic steeds belangrijker kan worden bij het voorkomen van botcomplicaties in de toekomst.
