Uit een nieuw landelijk onderzoek blijkt dat de moeilijkheid van het ouderschap niet alleen een kwestie is van individuele strijd; het is diep verbonden met waar je woont. Het Institute for Family Studies analyseerde gegevens van bijna 24.000 ouders en ruim 40.000 kinderen, waaronder 2.600 tieners, om de verschillen per staat in kaart te brengen in zowel het welzijn van kinderen als de tevredenheid van ouders. De bevindingen dagen de conventionele wijsheid uit en suggereren dat staten waar kinderen gedijen ook de moeilijkste plekken kunnen zijn om ouders op te voeden.
De paradox van tevredenheid over het ouderschap
Het onderzoek kende twee scores toe: één die een ‘veerkrachtige jeugd’ meet (sterke sociale banden, onafhankelijkheid, beperkte schermtijd) en een andere die meet hoe aangenaam ouders de ervaring vinden. De resultaten laten een opvallende ontkoppeling zien. Staten als Hawaï, Maine, Maryland, North Dakota, Rhode Island en Utah scoren consequent hoog op het gebied van veerkrachtige kinderjaren… maar laag op het gebied van ouderlijk gemak. Dit suggereert dat het opvoeden van onafhankelijke, goed aangepaste kinderen feitelijk meer isolerend en veeleisend kan zijn voor ouders in die gebieden.
Omgekeerd rapporteerden ouders in staten als Alabama, Alaska, Georgia, Illinois, New Hampshire en South Carolina hogere tevredenheidsniveaus, ondanks dat hun kinderen lager scoorden op maatstaven van veerkracht. De trend is duidelijk: ouderschap voelt gemakkelijker op plaatsen waar de kindertijd minder gericht is op autonomie en sociale betrokkenheid.
Waarom dit ertoe doet: culturele verwachtingen
Dit is niet simpelweg een kwestie van rode versus blauwe staten, verdeeldheid tussen stad en platteland, of inkomensverschillen. De studie wijst op een meer fundamentele factor: de opvoedingscultuur. Wanneer gezinnen om je heen prioriteit geven aan onafhankelijkheid, de schermtijd beperken en sterke relaties met leeftijdsgenoten koesteren, voel je je onder druk gezet om hetzelfde te doen, zelfs als dat meer emotionele spanning betekent.
“Waar ouders een autonome, onafhankelijke, sociale, schermloze kindertijd creëren, is ouderschap moeilijker en voelt het meer isolerend aan.”
De onderzoekers ontdekten dat wanneer ouders doelbewust veerkracht bij hun kinderen cultiveren, dit vaak niet gepaard gaat met ingebouwde ondersteuningssystemen. Hierdoor ontstaat het gevoel stroomopwaarts te zwemmen, ook als de kinderen het naar hun zin hebben. Het belangrijkste is dat inspanning niet altijd hetzelfde is als gemak. Je kunt alles ‘goed’ doen en je nog steeds dun voelen.
De afhaalmaaltijd voor ouders
Het onderzoek onderstreept een cruciaal punt: de tevredenheid van ouders wordt niet alleen bepaald door het succes van een kind. In feite kan het een piek bereiken wanneer ouders het minst gefocust zijn op opzettelijke strategieën die veel moeite kosten. Dit is geen oordeel over opvoedingsstijlen; het is gewoon een observatie dat de spanning tussen ideale kinderjaren en de uitputting van het creëren ervan reëel is. Als u zich overweldigd voelt, betekent dit niet dat u faalt; het betekent dat je veel geeft om het soort jeugd dat je opbouwt.
