Het reality-tv-koppel Jen en Zac Affleck beschouwen ketaminetherapie, naast intensieve traditionele psychotherapie, als een sleutelfactor bij het redden van hun huwelijk na een turbulente periode na het eerste seizoen van hun Hulu-show. Het stel, dat tijdens een avondje stappen te maken kreeg met publieke kritiek op de agressieve sms’jes van Zac, bespreekt openlijk hoe ze tot psychedelische therapie zijn overgegaan om diepgewortelde problemen het hoofd te bieden en hun band weer op te bouwen.

Het keerpunt: ketamine als katalysator

Jen en Zac begonnen eind 2024 met het verkennen van ketaminetherapie, nadat ze hadden onderkend dat hun relatie gespannen bleef ondanks aanvankelijke pogingen tot verzoening. Zac, gedreven door onderzoek vanuit zijn medische achtergrond, startte het proces en vond een leverancier in Arizona. Het echtpaar onderging zeven sessies gedurende meerdere weken, waarbij intramusculaire ketamine-injecties werden gecombineerd met uitgebreide gesprekstherapie vóór, tijdens en na elke behandeling.

Dit was geen toevallige verkenning; sessies duurden drie tot vier uur, waarbij een SEH-arts, een verpleegkundige en een therapeut betrokken waren. Het doel was niet alleen om de psychedelische effecten te ervaren, maar om ze te integreren in betekenisvolle veranderingen. Ketamine, dat in gecontroleerde klinische omgevingen wordt gebruikt, wordt steeds meer erkend vanwege zijn vermogen om emotionele kwetsbaarheid, empathie en communicatie in relatietherapie te verbeteren. Een onderzoek uit 2024 toonde een verbeterde relatietevredenheid onder deelnemers na behandeling met ketamine.

Geconfronteerd worden met trauma- en controleproblemen

Zac, die nog nooit recreatieve drugs had gebruikt, vond de dissociatieve ervaring van ketamine aanvankelijk schokkend. Het verlies van controle was een uitdaging voor iemand die gewend was de leiding te hebben. Deze gedwongen overgave werd echter therapeutisch, waardoor hij zijn behoefte aan controle onder ogen kon zien en op het proces kon vertrouwen.

Hoewel Jen een positieve eerste ervaring had, gebruikte ze daaropvolgende sessies om trauma’s uit het verleden opnieuw te bekijken en te verwerken. Beiden benadrukken het belang van acceptatie tijdens de behandeling: het weerstaan ​​van lastige emoties kan de ervaring verergeren, terwijl het zich eraan overgeven tot genezing kan leiden.

De diepere verbinding: het herontdekken van intimiteit

Het stel verwerkte persoonlijke elementen in hun sessies, zoals het luisteren naar afspeellijsten met liedjes van toen ze voor het eerst dateerden. Dit veroorzaakte krachtige emotionele reacties bij Zac, wat leidde tot een rauw, kwetsbaar moment waarop Jen stille steun bood. De ervaring versterkte hun aanvankelijke band en herinnerde hen eraan waarom ze verliefd werden.

Door ketamine ondersteunde therapie verbeterde ook de communicatie. Jen merkt op dat Zac in de traditionele therapie worstelde met kwetsbaarheid, maar ketamine hielp deze barrières te slechten, wat leidde tot diepere, eerlijkere gesprekken. Onderzoek ondersteunt dit en suggereert dat ketamine de neuroplasticiteit kan vergroten, remming kan verminderen en vermijdingsgedrag kan verminderen in therapeutische settings.

Geloof en authenticiteit

De reis van het echtpaar heeft ook geleid tot een herevaluatie van hun relatie met het mormonisme. Jen geeft toe dat ze een ‘geloofscrisis’ ervaart terwijl ze levenslange overtuigingen in twijfel trekt. Beiden geven nu voorrang aan authenticiteit boven strikte naleving van religieuze regels, op zoek naar een meer persoonlijke verbinding met het geloof.

Ze voelen zich niet langer onder druk gezet om een ​​perfecte façade te handhaven en erkennen de tegenslag die ze kregen omdat ze open waren over hun strijd. Deze verschuiving stelt hen in staat zich te concentreren op persoonlijke groei en huwelijksstabiliteit zonder extern oordeel.

De langetermijnverbintenis

Jen is van plan de behandeling met ketamine na haar zwangerschap voort te zetten, omdat ze zich bewust is van de blijvende impact ervan. Het echtpaar geeft nu prioriteit aan geestelijke gezondheid, besteedt wekelijks zes tot acht uur aan therapie en beschouwt het als een fulltime inzet. Hun ervaring benadrukt de bereidheid om onconventionele methoden te verkennen, zelfs ayahuasca te overwegen, om een ​​gezonde relatie te onderhouden.

Uiteindelijk schrijven Jen en Zac hun verzoening niet alleen toe aan ketamine, maar ook aan de holistische benadering van intensieve therapie gecombineerd met psychedelisch ondersteunde inzichten. Hun verhaal onderstreept de groeiende erkenning van alternatieve behandelingen bij het aanpakken van complexe relationele problemen.