Virgil Abloh był kimś więcej niż tylko projektantem. Był przedsiębiorcą, który zrewolucjonizował krajobraz mody. Większość ludzi zna go jako założyciela marki Off-White. Albo za jego historyczną rolę dyrektora kreatywnego kolekcji męskiej Louis Vuitton. Ten tytuł miał znaczenie. Stał się pierwszą kolorową osobą na tym stanowisku.
Ale jego prawdziwa innowacja miała charakter koncepcyjny. Nie tylko tworzył ubrania. Nadzorował kulturę.
Inspirację znajdował wszędzie. Muzyka. Historia. Architektura. Wziął istniejące pomysły i zremiksował je. To nie była kradzież. To było tłumaczenie. Abloh często porównywał swój proces do samplowania hip-hopu. Bierzesz rytm z jednej piosenki i tworzysz coś nowego. Albo jak Marcel Duchamp. Francuski artysta, który wziął przedmiot codziennego użytku i ogłosił go sztuką. Toaleta. Koło roweru.
Abloh zrobił to samo z modą. Wziął zwyczajność. Przemysłowy. Historyczny. I określił to mianem luksusu.
Takie podejście zmieniło sposób, w jaki postrzegamy marki designerskie. Nie chodziło o perfekcję. Chodziło o perspektywę.
