De Amerikaanse kunstschaatsster Amber Glenn heeft openhartig gesproken over de positieve impact van het publiekelijk identificeren als biseksueel en panseksueel op haar atletiekcarrière en persoonlijke leven. In een recent interview met NBC beschreef Glenn, 26, haar beslissing om uit de kast te komen als een bevrijdende ervaring die de druk verlichtte om zich aan de verwachtingen van anderen te conformeren.

Barrières in de Olympische geschiedenis doorbreken

Glenn bereidt zich momenteel voor op de Olympische Winterspelen Milaan-Cortina, waar ze op het punt staat om mogelijk de eerste vrouw die zich openlijk uitspreekt te worden op het Olympische kunstschaatsen. Deze mijlpaal markeert een belangrijke stap voorwaarts voor de LGBTQ+-vertegenwoordiging in de sport. Volgens Outsports, dat LGBTQ+-atleten sinds 1999 volgt, zal Glenn de eerste vrouw zijn die kunstschaatst op een Olympische Spelen. Ze behaalde onlangs haar derde opeenvolgende Amerikaanse titel en positioneerde haar als een sterke kandidaat om een Olympische medaille te winnen – iets wat geen enkele Amerikaanse vrouw sinds 2006 in het individuele evenement heeft gedaan.

Van lokaal nieuws naar mondiale zichtbaarheid

Glenn maakte haar seksualiteit voor het eerst publiekelijk bekend in 2019 nadat ze openlijk parenschaatser Timothy LeDuc steunde. Ze legde uit dat het haar doel niet was om een ​​groots statement te maken, maar gewoon om eerlijk te zijn over wie ze is. “Ik wil mijn seksualiteit niet in de gezichten van mensen stoppen, maar ik wil ook niet verbergen wie ik ben”, zei ze destijds.

De aankondiging verspreidde zich echter snel buiten de lokale media en werd internationaal nieuws. Glenn uitte zijn verbazing over de snelle aandacht, maar was uiteindelijk dankbaar dat haar boodschap een breder publiek bereikte. “Ik had niet verwacht dat het zo zou ontploffen… Maar ik ben dankbaar omdat ze mijn boodschap hebben overgebracht. Ik heb veel mensen kunnen vertegenwoordigen die in de skatewereld zitten, vooral homoseksuele vrouwen.”

Een verschuiving in perspectief

Glenn’s ervaring benadrukt de groeiende zichtbaarheid van LGBTQ+-atleten en de zich ontwikkelende acceptatie binnen competitiesporten. Door haar verhaal te delen heeft ze niet alleen zichzelf sterker gemaakt, maar heeft ze ook vertegenwoordiging geboden aan queer-atleten in het kunstschaatsen en daarbuiten.

“Het was iets dat mij bevrijdde… Ik kreeg het gevoel dat ik niet onder druk werd gezet om te proberen de schoenen van iemand anders te vullen.”

Door deze verschuiving in perspectief kon Glenn zich concentreren op haar optreden zonder het gewicht van het verbergen van een kernonderdeel van haar identiteit, wat mogelijk zou kunnen bijdragen aan haar recente succes.

Glenns reis onderstreept hoe authenticiteit een katalysator kan zijn voor zowel persoonlijke bevrijding als atletische prestaties.